Voorwoord

 

Geachte relatie

 

In deze nieuwsbrief laten wij weer onderwerpen de revue passeren waarmee Lievense zich de afgelopen tijd heeft bezig gehouden. Ondanks de economische recessie zijn wij in staat geweest onze omzet verder te verhogen met interessante projecten.

 

Het is een tijd van snelle veranderingen. De financieel-economische crisis heeft diepe gaten geslagen in groeiscenario’s. De ontwikkeling van de infrastructuurmarkt in Nederland is moeilijk te voorspellen als gevolg van de grote vraag naar transport en veiligheid enerzijds en het enorme tekort in de staatskas om deze projecten te financieren anderzijds. In 2010 komen we meer te weten over hoe men denkt het tekort terug te brengen. Ik verwacht dat een aantal potentiële opdrachtgevers - Rijkswaterstaat, provincies en gemeenten - niet aan bezuinigingen ontkomen. Met andere woorden, na de extra impuls van de Crisis- en Herstelwet is de kans groot dat er een sterke daling komt van opdrachten, vergelijkbaar met de daling op de bouwmarkt zoals die zich dit jaar heeft afgetekend.

 

Ik roep u op nu actief te worden om dit te voorkomen. Nederland heeft zijn transport- en veiligheidsinfrastructuur niet op orde, terwijl dat juist voorwaarde is voor duurzame economische groei. Ondanks de tekorten moet aan het op orde brengen van de infrastructuur prioriteit worden gegeven. Het is daarbij van cruciaal belang dat het beleid in deze continuïteit heeft en geen hypeachtige vormen. Om een constante stroom van werk naar de markt te waarborgen, zodat vraag en aanbod mooi op elkaar aansluiten, is het zaak dat opdrachtgevers tot goede onderlinge afstemming komen. Wij, maar ook onze opdrachtgevers zitten niet te wachten op pieken… en zeker niet op dalen.

Onze lobby moet zich verder richten op private financiering van overheids-infrastructuur. Natuurlijk, dit is duurder lenen dan de overheid. Maar het is een heel succesvol model in het buitenland, met name daar waar de overheid beperkte middelen heeft. Tot voor kort was dit niet nodig in Nederland, maar met de bezuinigingen wordt dit ook van groot belang. De Rijksoverheid is al aan het oefenen met voor Nederland nieuwe aanbestedingsvormen, maar zal daar verder mee moeten gaan richting concessie-achtige opzetten waarbij externe financiering wordt aangeboden. Ook moeten modellen worden opgezet zodat de lagere overheden een dergelijke aanpak eveneens kunnen hanteren. Voor wegeninfrastructuur wordt private financiering nog eenvoudiger met het Kastje van Camille Eurlings. Immers, tolheffing wordt na invoering van dit systeem eenvoudig toe te passen door een extra heffing op het betreffende wegdeel!

 

Wat grote effecten zal hebben is het thema energie en milieu. Onze energie halen we uit fossiele brandstoffen die een grote milieubelasting met zich meebrengen, niet onuitputtelijk voorradig zijn en in de toekomst bovendien onbetaalbaar worden. We moeten toe naar het gebruik van duurzame energie. De Nederlandse overheid is in woorden zeer ambitieus, maar slaagt er niet in dit om te zetten in concrete maatregelen. We zijn een van de meest vervuilende landen ter wereld op het gebied van CO², we gebruiken minder duurzame energie dan onze buurlanden en overschrijden op vele fronten de normen van luchtvervuiling. Erger nog, we bouwen een overschot aan energiecentrales die ten dele op steenkool worden gevoed, waardoor prijzen dalen en duurzame energie relatief duurder wordt.

 

Een positief punt is dat de overheid stap voor stap bezig is goede voorwaarden te scheppen voor wind-energie. Enerzijds door een subsidiesysteem op te zetten dat onafhankelijk is van de schatkist, anderzijds door besluiten te nemen over de inrichting van de Noordzee.

 

Betere regulering van de energiemarkt door de overheid is echter een vereiste. De vrije markt lijkt zich immers niet hard in te spannen voor reductie van het gebruik van fossiele brandstoffen. Regulering moet aansluiten bij de doelstellingen voor duurzame energie. Daarbij mag de noodzaak van buffers beslist niet over het hoofd worden gezien. Windenergie als enige grootschalige duurzame energiebron moet worden voorzien van buffers, interconnectors en voldoende transmissiecapaciteit.

 

Al met al interessante tijden waarin verliezen worden geleden maar ook nieuwe kansen worden geboden. Lievense wil graag haar rol spelen in deze ontwikkelingen. Niet alleen door het ontwikkelen van hoogwaardige oplossingen voor transport en waterbouwkundige infrastructuur, maar zeker ook in de infrastructuur voor duurzame energie. Techniek, creativiteit en innovatie zijn de thema’s waarmee wij de markt zullen bedienen en onze projecten tot een succes zullen maken. Wij wensen u veel leesplezier.

 

 

 

 

 

 

 

 

ir. Arie Mol, directeur