Voorwoord Larnaca haven en marina Spaghettibrug 2011 Zeehaven IJmuiden Langste leidingenviaduct in Nederland Verbetering/uitbreiding havens St Eustatius en Saba Slimme samenwerking van techniek & milieu Register Ontwerper Edwin Swarttouw


Verbetering en uitbreiding havens Sint Eustatius en Saba

 

De Caribische eilanden Saba, Sint Eustatius en Bonaire zijn op 10-10-10 zelfstandige Nederlandse gemeenten geworden en daarmee onderdeel van het Nederlandse staatsbestel. Deze wetswijziging gaat ook gepaard met een fors aantal projecten o.a. in infrastructuur. Lievense Sint Maarten (SXM) is betrokken bij de verbetering en uitbreiding van de havens van Saba en Sint Eustatius, maakt daarvoor het ontwerp en houdt toezicht op het werk. Opdrachtgevers zijn de planbureaus die namens de overheden optreden als gedelegeerd opdrachtgever. De projecten worden gefinancierd door Nederland onder controle van de uitvoeringsorganisatie USONA.

 

Fort Bay Saba

De haven in Fort Bay is gebouwd langs een steile bergwand die onder water tot grote diepte doorloopt. Tijdens een orkaan krijgt de haven daarom niet alleen te maken met zeer zware zeecondities, maar ook met aardverschuivingen en vallende stenen. Sinds er vorig jaar een toerist is overleden als gevolg van een losgekomen steen werd bescherming tegen de gefragmenteerde bergwand een hoge prioriteit. Om de energie van de stenen te dempen heeft Lievense ervoor gekozen een beschermende betonwand op te trekken langs de bergwand, met aan de achterkant een zandbed en een dubbele rij schanskorven. Omdat deze wand niet te dicht langs de berg geplaatst kon worden, moest behalve de kademuur ook een weg verplaatst worden om voldoende ruimte te creëren. Er is een nieuwe kademuur ontworpen met een uitkragend dek iets boven zeeniveau die dient als aanlegsteiger voor boten van de duikscholen en voor dinghies. Het dek is voorzien van kunststof elementen die verwijderd kunnen worden bij zware zee. Verder wordt een hellingbaan aangelegd om de vissers- en duikboten uit het water te kunnen halen. Dit is onontbeerlijk, omdat de haven geen enkele bescherming biedt tijdens orkaancondities.

Dit project is in oktober jl. aanbesteed aan Windward Roads, een dochter van Janssen de Jong in Sint Maarten en is in november gestart om voor het orkaanseizoen in juli 2011 klaar te zijn. Lievense SXM doet de directievoering voor het grootste deel vanuit Sint Maarten. Het toezicht houden wordt door de opdrachtgever (het planbureau van Saba) zelf gedaan. De maandelijkse besprekingen op Saba bieden gelijk een mogelijkheid om het werk te bezichtigen en waar nodig bij te sturen.

Het werk verloopt voorspoedig. Windward Roads heeft een betoncentrale aangeschaft en in de haven geïnstalleerd, naast de steengroeve. Het was overigens nog niet eenvoudig om geschikt water en cement van acceptabele kwaliteit te vinden. Inmiddels is de beschermende betonwand langs de bergwand in het werk gestort en zijn de prefab elementen voor de kademuur voorbereid. Onder water is een werkvloer gestort met daarin stalen I-profielen, uitgelijnd om de betonnen elementen te kunnen plaatsen. De ruimte tussen werkvloer en element wordt vervolgens aangestort om een goede monoliet constructie te krijgen. De eerste vier elementen zijn onlangs geplaatst. De relingen, lichtmasten, poorten, schanskorven en dekelementen zijn al op locatie, zodat het werk zonder logistieke invloeden kan doorgaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haalbaarheidsstudie Cove Bay

De haven in Fort Bay is momenteel de enige haven van Saba, maar heeft een beperkte capaciteit. De plaatselijke overheid was op zoek naar een uitwijkmogelijkheid voor recreatieve functies zoals een veilige haven voor zeiljachten en een strand. De mogelijkheden rond Saba zijn hiervoor beperkt. Cove Bay naast het vliegveld is wel een mogelijke locatie. Cove Bay ligt echter aan de andere kant van het eiland en zou ook kunnen worden gebruikt als losplaats wanneer door een harde zuidenwind de haven in Fort Bay niet bruikbaar is.

Lievense voert een haalbaarheidsstudie uit. Onderdeel van deze studie is het opmeten van de hoogte van de zeebodem. Dat is een specialisme binnen de geodesie en wordt bathymetrische inmeting genoemd. Inmiddels is deze studie voltooid. Op basis van deze gegevens wordt de golfbreker gemodelleerd en verschillende scenario's bekeken. Als dit project financieel haalbaar blijkt zal het één van de meest fotogenieke havens in het Caribische gebied worden.

 

Sint Eustatius

In Sint Eustatius zijn de condities niet zo extreem als bij Saba. Het eiland is relatief vlak en heeft een minder diepe zee. De haven is desondanks 40% van de tijd niet bruikbaar doordat de vrij korte golfbreker weinig bescherming biedt. De pier zal verlengd worden (middels dukdalven) om aan grotere schepen plaats te bieden en de RoRo kade zal verhoogd en gerepareerd worden. Door de komst van grotere schepen zal de haven ook worden uitgebaggerd. Het uitgebaggerde materiaal zal weer worden gebruikt bij de landaanwinning voor de kade en voor een uitbreiding van de containerhaven.

 

Om het toerisme te bevorderen wil men met landaanwinning bouwrijp land creëren voor recreatieve doeleinden en is een kade voor een duikschool en dinghies voorzien. Verder worden tien moorings geïnstalleerd om de zeiljachten een veilige bestemming te bieden. Doordat de schepen niet meer ankeren zulllen het zeegras en koraal minder kans op beschadiging ondervinden. De opdrachtgever heeft vanwege het korte tijdsbestek ervoor gekozen om het werk als design and construct op de markt te zetten. Lievense heeft hiervoor de uitgangspunten en een FIDIC contract opgezet en de onderhandelingen gevoerd met de aannemers. Volker Construction International gaat het werk, dat nu in de ontwerpfase is, uitvoeren. Lievense SXM controleert het werk namens de opdrachtgever en zal daarna directievoering en toezicht verrichten.

 

Historie

Het gebied waarin gebouwd wordt, was in de gouden eeuw één van de belangrijkste handelsposten van het Caribische gebied. Sint Eustatius was het eerste land dat (per ongeluk) de Verenigde Staten van Amerika namens Nederland erkend heeft. Een serie orkanen heeft in de 19e eeuw de volledige handelskade verwoest, maar de ruïnes hiervan zijn nog duidelijk aanwezig. Uit historisch oogpunt is het wenselijk om de nieuwe kade zoveel mogelijk te integreren met de bestaande funderingen. Daar ligt nog een omvangrijke uitdaging voor de aannemer.