Profiel

  

Vanaf dag één van ons bestaan gaat Lievense uitdagende en innoverende projecten niet uit de weg. De voorbeelden zijn legio: studies naar energie accumulatie centrales met windenergie (PAC); eilanden op zee voor vliegvelden; ondergrondse logistieke systemen (UTP/OLS onder andere verbindingen in de regio Schiphol); leidingentunnels en grote havenwerken in Nederland alsmede op internationaal niveau. Vandaar dat Lievense te boek staat als een gedegen partij met een interessante historie en die niet bang is vooruit te kijken.

Onze opdrachtgevers zijn ondermeer overheden, industrie, nutsbedrijven, ontwikkelaars en aannemers. Doel is voor deze partijen ieder project binnen de huidige complexe maatschappij op een duurzame en milieutechnisch verantwoorde wijze aan te pakken. Vanzelfsprekend binnen de bestaande randvoorwaarden van tijd, geld en kwaliteit. Iedere opdrachtgever kan hierbij rekenen op een onafhankelijke, professionele en adequate aanpak van een vraagstuk. Hierbij worden innovatieve en creatieve oplossingen om het project te doen slagen niet geschuwd. 

 

In 1981 presenteerde ingenieur Lievense een alternatief plan voor de Markerwaard. De kern van het plan bestond eruit van het Markermeer een buffer te maken voor de productie van elektriciteit. Dit meer zou gevuld met water moeten worden in tijden van weinig vraag en veel aanbod van elektriciteit. De overcapaciteit die er dan bestaat aan elektriciteitsproductie diende aangewend te worden om de waterstand in het meer omhoog te brengen. Wanneer er weinig aanbod was en veel vraag zouden de turbines van het meer stroom leveren. Dit plan was uitgedacht in verband met de problemen rond elektriciteitsopwekking met windenergie. Het aanbod van elektriciteit door windturbines is door de sterk variërende windsnelheden grillig en heeft weinig verband met de vraag. Door de aanleg van dit spaarbekken hoopte Lievense dit probleem te ondervangen.

In het plan zou er een vele meters hoge ringdijk worden aangelegd in het Markermeer waarop 400 windturbines met een capaciteit tussen de 1 en 1,5 megawatt vermogen zouden worden geplaatst.

Een nadeel van het plan wordt gevormd door de landschappelijke implicaties en de mogelijke ecologische gevolgen voor het Markermeer. Maar het grootste nadeel vormde de prijs. Het zou een zeer prijzig project worden en dit werd de doorslaggevende reden dat het nooit is uitgevoerd.